الْيَوْمَ لِلَّهِ الْواحِدِ الْقَهّارِ « 1 » . بالاتر اينكه در آيهء ديگر آمده است : قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ « 2 » بگو اى خداى مالك مُلك . در اين آيه مُلك و صاحب اختيارى در مديريت ، به عنوان يك امر مملوك فرض شده است . مفاد لِمَنِ الْمُلْكُ الْيَوْمَ نيز همين است و به اصطلاح « لام » افادهء مِلك مىكند . معنى آيه اين است كه مالك كيست ؟ پاسخ اين است كه خداست . پس معلوم مىشود كه مُلك و مِلك اين قدرها از يكديگر جدا نيستند و آن طور كه گفته مىشود دو قلمرو جداگانه ندارند . آيا خداوند فقط مالك و مَلِك روز قيامت است و در دنيا نيست ؟ خير ، بلكه خداوند مالك و مَلِك حقيقىِ هم دنيا و هم آخرت است . فرقش اين است كه بشر چون در دنيا چشم حقيقت‌بين ندارد ، مالكها و مَلِكهاى اعتبارى و مجازى را مىسازد ؛ خود را و ديگرى را مالك بر اشياء و مَلِك آنها مىداند و مىگويد من مالك اين خانه‌ام ولى هنگامى كه حقايق جهان برايش مكشوف شد و نگاهى واقع‌بينانه بر جهان افكند آنگاه خواهد ديد كه همهء مِلكها و مُلكها ساختگى بوده و مالك و مَلِك حقيقى هستى اوست . فَكَشَفْنا عَنْكَ غِطاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَديدٌ « 3 » . روايت ذيل نيز همين مطلب را بيان مىفرمايد : عن جابر عن ابى جعفر عليه السلام أنه قال : الْامْرُ يَوْمَئِذٍ وَ الْيَوْمَ كُلُّهُ لِلَّهِ . يا جابِرُ اذا كانَ يَوْمَ الْقِيامَةِ بادَتِ الْحُكّامُ ، فَلَمْ يَبْقَ حاكِمٌ الَّا اللَّهُ « 4 » . ايّاكَ نَعْبُدُ وَ ايّاكَ نَسْتَعينُ . پروردگارا تنها و تنها تو را مىپرستيم و تنها و تنها از تو استعانت مىجوييم .

--> ( 1 ) . مؤمن / 16 . ( 2 ) . آل‌عمران / 26 . ( 3 ) . ق / 22 . ( 4 ) . الميزان ، ج 20 / ص 229 .